تعامل پلیس و مدارس و تاثیر آن بر کاهش جرایم: رویکردی آگاه سازی

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

درون سازمانی

چکیده

پلیس با برقراری تعامل و مشارکت با مدارس (دانش‌آموزان، اولیاء و سرپرستان و مربیان و کارکنان) ضمن استفاده از دیدگاه‌های آنها، بر مشکلات امنیتی و انتظامی در جامعه وقوف یافته و می‌تواند بیش از پیش در برقراری نظم و حفظ امنیت موفق باشد. هدف اصلی تحقیق، شناخت تاْثیر آموزش و تعامل پلیس با دانش‌آموزان در کاهش جرایم و هدف فرعی آن، تبیین مناسب‌ترین شیوه‌ی تعامل پلیس با مدرسه می‌باشد. متغیر مستقل، آموزش همگانی دانش‌آموزان، اولیاء و سرپرستان، مربیان و کارکنان مدارس و متغیر وابسته کاهش جرایم می‌باشد. جامعه آماری، کارکنان و مربیان اعم از مدیران و معلّمان دبیرستان‌های پسرانه شمال شرق تهران در سال 1386 است که حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 236 نفر است. داده‌های پژوهش، از طریق پرسشنامه محقق ساخته با طیف لیکرت انجام گردید(91/0=α). پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها فرضیه اصلی تحقیق «تاثیر تعامل پلیس و مدارس با رویکرد آگاه‌سازی بر کاهش جرایم» و سه فرضیه فرعی تحقیق 1- بین تعامل پلیس با مربیان و کارکنان مدارس و کاهش جرایم رابطه معناداری وجود دارد. 2- بین تعامل پلیس با اولیا و سرپرستان دانش‌آموزان وکاهش جرایم رابطه معناداری وجود دارد.3- بین تعامل پلیس با دانش‌آموزان مدارس و کاهش جرایم رابطه معناداری وجود دارد، اثبات شده است. در نتیجه، میان تعامل پلیس با مدارس و کاهش جرایم رابطه معناداری وجود دارد. علاوه بر آن، نتایج تحقیق نشان دهنده‌ی این است که هر یک از این متغیرها با کاهش جرایم ارتباط معنادار و مستقیمی دارند. تعامل پلیس با مربیان و کارکنان مدارس با ضریب 11/2 ، تعامل پلیس با اولیاء و سرپرستان دانش‌آموزان با ضریب 01/ 2 و تعامل پلیس با دانش‌آموزان با ضریب 88/1 اولویت بندی گردیده و در این خصوص شاخصه‌ها و متغیرهای مستقل تحقیق به دست آمده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Police-school interaction and its impact on crime reduction: Awareness approach

نویسندگان [English]

  • Tohid abdi
  • Abbas Bahari
چکیده [English]

By engaging with their schools (students, parents, supervisors, educators, and staff), the police, while using their views, are aware of security and law enforcement problems in the community and can be more successful in maintaining order and security. The main purpose of this research is to identify the effect of police education and interaction with students on crime reduction and its secondary purpose is to determine the most appropriate way of police interaction with the school. The independent variable is the general education of students, parents and supervisors, instructors and school staff, and the dependent variable is crime reduction. The statistical population is staff and educators including principals and teachers of boys' high schools in northeast of Tehran in 2007. The sample size is 236 according to Cochran formula. Research data were collected through a researcher-made questionnaire with Likert spectrum (α = 0.91). After analyzing the data, the main research hypothesis, "The effect of police-school interaction with awareness-raising approach on crime reduction" and the three sub-hypotheses of the research, there is a significant relationship between police-educators and school staff and crime reduction. 2. There is a significant relationship between police interaction with parents and student supervisors and crime reduction. As a result, there is a significant relationship between police interaction with schools and crime reduction. In addition, the results show that each of these variables has a significant and direct relationship with crime reduction. Police interaction with school coaches and staff with a coefficient of 2.11, police interaction with parents and supervisors of students with a coefficient of 2.01, and police interaction with students with a coefficient of 1.88 were prioritized and independent research characteristics and variables were obtained. Is.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Police Interaction with Students
  • Awareness
  • Community Based Police
  • Crime Reduction
اتکینسون، ان(1385). پلیس جامعه محور در مدرسه، ترجمه سروش بهربر.  تهران: معاونت پژوهش دانشگاه علوم انتظامی.
خمسه‌ای، علی محمد(1382). بررسی تأثیر آگاه‌سازی اجتماعی ناجا بر نگرش دانش‌آموزان پیش دانشگاهی شهر رشت نسبت به پلیس و انحرافات اجتماعی، پایان نامۀ کارشناسی ارشد(رشته فرماندهی و مدیریت انتظامی).  تهران: دانشگاه علوم انتظامی، دانشکده فرماندهی و ستاد.
دانش، تاج زمان (1369). مجرم کیست جرم شناسی چیست،  تهران:  کیهان.
دعاگویان، داود(1384). تعامل پلیس و مردم، تهران: جام جم.
رئیسی وانانی، رضا(1383). بررسی اثربخشی اموزش‌های همگانی نیروی انتظامی در پیشگیری از سرقت منازل، فصلنامه دانش انتظامی، سال ششم، شماره 3 : 22- 15.
رجبی پور، محمود (1382). راهبرد پیشگیری اجتماعی از جرم تعامل پلیس و دانش اموزان، فصلنامه دانش انتظامی، سال پنجم، شماره 3 : 27- 9.
سازمان عقیدتی سیاسی ناجا (1383). نیروی انتظامی مظهر امنیت و اقتدار ملی (مجموعه رهنمود‌های مقام معظم رهبری)، تهران: عقیدتی سیاسی.
عبدی، توحید(1383).  تبین رویکرد جامعه محوری، فصلنامه دانش اجتماعی، سال ششم، شماره 4 : 15-27.
فرید من، رابرت ار (1383).  چند مسئله مفهومی و عملی، پلیس جامعه محور. تهران: دانشگاه علوم انتظامی.
گودرزی، آیت و دعاگویان، داود (1385). مبانی نظری ساختار تعامل پلیس و مردم، فصلنامه دانش انتظامی، سال هشتم، شماره 2 : 34 – 37.
نجفی ابرندابادی، علی حسین (فروردین و اردیبهشت 1379). مشارکت مردم در امنیت عمومی، امنیت، سال چهارم : 9-10.